siatka szwajcarska


  Tym razem proponuje zastanówmy sie, czy obrót Ziemi może być wynikiem zazębiania się pól energetycznych planety z polem energetycznym bieżni, orbity.

- schemat globalnej sieci węzłów mocy naszej planety według Beckera-Hagensa.

Podobną sieć węzłów mocy przewiduje również hipoteza rosyjskich uczonych Gonczarowa, Makarowa i Morozowa. Ich siatka jest szersza względem równika i sięga biegunów planety.
Aby uczynić temat bardziej zrozumialym , należy powiedzieć że na naszej planecie istnieje sieć subtelnych energii, wykrywalnych za pomocą aparatury jak również za pomocą przyrządów radiestezyjnych (wahadełko, różdżka). Podstawową siatką jest siatka zwana szwajcarską, zauważył jej występowanie francuski lekarz dr.Peyr w 1937r. Siatkę opisał i zbadał aparaturą pomiarową niemiecki badacz Hartmann .

Na siatkę szwajcarską składają się pionowe pasy energii o szerokości 10-20 cm, oddalone od siebie na kierunku północ-południe co 2 metry, a na kierunku wschód-zachód co 2,5 metra. Trzeba zaznaczyć, że nie wszędzie jest ona regularna. Pionowe pasy energii tej siatki są niejako dwuwarstwowe, jedna warstwa to pionowo spolaryzowana fala o długości 50 cm w kierunku N-S oraz fala o długości 62,5 cm na kierunku E-W. Druga warstwa jest warstwą wtórną, zewnętrzną i stanowi ją pionowa warstwa promieniowania jonizacyjnego o szerokości 10-15 cm.

Pasma siatki szwajcarskiej mogą stawać się nocą szersze lub też tworzyć strefy podwójne. Co 10 metrów występuje silniejsze pasmo. Poszczególne pasma siatki spolaryzowane są naprzemiennie.

Kolejną, o większym oczku siatką jest siatka diagonalna, przebiega ona pod kątem 45-50 stopni względem siatki szwajcarskiej.. Ściany tej siatki mają grubość 10 cm i oddalone są od siebie co 3,8 metra. Pasma tej siatki są spolaryzowane poziomo falami o długości na przemian 21 cm i 10 cm.

Kolejną siatką jest siatka złożona z pasów silniejszego promieniowania siatki szwajcarskiej i występuje ona w odstępach co 7-10 metrów na kierunku N-S oraz co 12 metrów na kierunku E-W. Szerokość ścian tej siatki wynosi ok. 1 metra. Ten rodzaj siatki został nazwany siatką dziesięciometrową

Prócz wspomnianych rodzajów, występuje również globalna sieć promieniowania o odstępach 75-100 metrów. Ma ona 20 metrową grubość ścian, z trzema metrowej grubości pasmami promieniowania..

Opisane sieci promieniowania tworzą ze sobą węzły zwane czakramami, a te z kolei tworzą większą sieć, a ich węzły zostały przedstawione schematycznie powyżej. To proste i teraz już zrozumiałe dla wszystkich. Tak by się wydawało lecz tu dopiero zaczynają się schody.

Nie ulega wątpliwości, że wspomniane siatki są pochodzenia ziemskiego, są niejako umocowane do gruntu, uczestniczą w ruchu obrotowym Ziemi i wraz z nią się przemieszczają. Pierwsze moje pytanie jest następujące - co jest żródłem tego promieniowania i dlaczego układają się one w coraz to większe siatki ? Czy waszym zdaniem przyczyną tego promieniowania jest ruch obrotowy jądra Ziemi, a efekt podobny do tego jaki obserwujemy podczas pracy urządzenia Searla ?

To że promieniowanie tej siatki zazębia się z podobnym pochodzącym z naszego układu słonecznego, nie ulega wątpliwości. Co jednak powoduje występowanie podobnej siatki w naszym ukladzie ? Główną siłą napędową ukladu słonecznego jest Słońce. Czy można podejrzewać, że to właśnie ono jest przyczyną całego zamieszania ?


mobil